Tigerfavorittar

Eg merkar veldig godt at eg har ein sitje-ved-dataskjermen-jobb til vanleg, for no som eg er i permisjon, er eg i grunnen meir motivert for å gjera alt mogleg anna enn nett det.

Men litt blogging kan eg jo få til, og Elisabeth gjer det enkelt for meg ved å tagga meg for følgande meme. Det handlar om favorittar i byen ein bur i, altså Oslo for min del:

Spise ute: Uhm... Ylajali - med vinmeny! - på St.Olavsplass om det skal vera fænsi, Ekebergrestauranten på fine sommardagar med over gjennomsnittleg budsjett, og Havsmak om eg har lyst på fisk og havfrukter (og det har eg jo stort sett alltid!)

Ta med hjem-mat: Mitsu Sushi i Møllergata, uoriginale Rice Bowl i Youngsgate og Habibi i Storgata dei ca to gongene i året eg et sånt.

Treffe venner og være lat: Bare Jazz i Grensen, Åpent Bakeri bak slottet, og den lokale favoritten Vårt daglige brød i Schweigaardsgate.

Drikke te: Bare Jazz igjen. Dessutan Stockfleths i Tinghuset eller Dronningens gate for byens beste Lapsang Souchang, og Bibliotekbaren på Bristols for tynt porselen, Chesterfieldsalong og kjensla av gamle pengar.

For lesehesten: Litteraturhuset er heilt supert, går der så ofte eg kan, om ikkje anna så for å sitja i LesBar og leka intellektuell blant tidsskrifta. Av standard kommersbokhandlarar likar eg Norli i Universitetsgata best, medan Tronsmo sjølvsagt er obligatorisk på alt det der ein har intensjonar om å lesa, eller føler ein burde ha lese, eller kan observera at alle dei genuint smarte og intellektuelle faktisk les. For øvrig syns eg det er herleg å sitja med ei bok på Rådhuskaien - passe kombinasjon av roleg og folkefylt, og ein av stadene i sentrum som har sol lengst.

Være utendørs: Viss greia er å finna seg ein rimeleg sjenert plass å slikka sol i nabolaget blir det aller oftast Ruinparken. Til kjapp lokalturgåing uansett årstid er det supert på Ekeberg, og når skia skal fram blir det sjølvsagt denne berømte skogen alle oslofolk trur er ei "mark". Utover det likar eg godt å trava byen på langs og tvers, inn og ut av bydelane, utan det heilt store målet for auget. Gamlebyen-Galgeberg-Vålerenga-Kampen-Tøyen-Grønland-heim igjen er f.eks ei herleg rute.

Beste utsikten: Frå herlege, herlege Ekebergskrenten. Dessutan frå Frognerseteren om ein gidd ta banen eller gå litt langt. Og sjølvsagt frå Slottet vårt!

Beste bakst: Åpent bakeri - igjen - for grove rundstykke med så mykje rørte bær du vil ha attåt, United Bakeries på Karl Johan(!) for sjokoladescones, og allereie nemnte Vårt daglige brød for nettopp det - kvardagsbrød milevis unna remastandarden.

Dyppe tærne og resten av legemet: Ingierstrand er den eigentlege favoritten, men når me ikkje gidd å sykla så langt, er Gressholmen favoritten blant byøyane. På grå og regntunge sommardagar er oppvarma Frognerbadet bra - på fine dagar blir det litt for mykje sikksakksymjing mellom surreungar og svanehalsdamer for min smak.

Skeie ut med lunsjen: Hm. Sjeldan tid til slikt. Gjerne eitt av bakeria over, men det skjer altså så sjeldan at eg faktisk ikkje kan huska nokon gong... Men calzone frå Bit på Byporten eller i Storgata har eg faktisk ete ei gong og to, og det er bra greier.

Trimme plastikk-kortet: Ehm... Det var dette med meg og shopping, då... Men likar godt Jenny Hellström-utvalet hos Grim i Nygata, svære Grændsens Skotøimagasin i, duh, Grensen, og - for tida - Rakkerungene ved Vår Frelsers gravlund i Ullevålsveien.

Favorittkino: Gimle når eg er i ikkjegravid, vindrikkande tilstand. Men det blir oftast Saga eller Klingenberg sånn i det daglege.

Beste smågodtsted: Smågodt? Tja... vettkje heilt, for kjøper oftast slikt i vanlege matbutikkar. Men Lucky Lips ved Saga er jo bra (om enn dyr)...

Beste is: Dolce Vita i Prinsens gate, og Mövenpick på Karl Johan. Men besøker dei maks ei gong i året, så ville kanskje spurt ein annan enn meg om akkurat isråd...

Etter åtte

Sidan eg verken har spesielt lyst på svangerskapsforgiftning eller svangerskapsdiabetes med tilhøyrande sukkerbaby, har eg prøvd å vera litt ekstra forsiktig med sukkerinntaket den siste tida no fram mot termin.

Men i dag er det lørdag, og då er det lov med litt (litt, altså!) lørdagsgodt. Og eg kan bare seia:

- Hel-loo, Mister Dream med mintsmak og sjokoladespon! How you doin? Og kor har du vore heile mitt liv?

Uuuuuhm!

Eg er ikkje den som i utgangspunktet elskar iskrem - syns ofte den norske isen smakar syntetisk og smire, og vil heller bruka kaloriane på konsentrert nyting, som sjokolade (yum!). Gjerne After Eight, sjølv om eg sjeldan kjem på å kjøpa akkurat det.

Men kombinasjonen! Mint og sjokolade og is!

Uuuuuhm igjen!

Har allereie ete ei skål, og no kjem eg til å tenka og tenka og tenka på isen i fryseboksen heilt til neste lørdag. Eller til fødselen? Kanskje det er eit smart triks til den verste og vondaste fasen? "Kom igjen no! Hald ut, så skal du få mintis etterpå!".

Hehe, eg trur eg har funne min eigen private pressmotivator.

Hjernen er alene... eller for opptatt

Uff. Eg får vel bare innrømma at eg utanom full jobb og frilansing på si og ei oppussing som dreg ut på grunn av dødsfall i nær familie (Lyslugg sin kjære farfar døydde sist veke, bisetjing i helga) ikkje har så mykje anna enn ein ting på hjernen for tida, og at blogginga her vel ber eit visst preg av det.

Eg får koma sterkare tilbake seinare. Kanskje.

Føre var er for pyser

Fekk nett mail frå Oslo Journalistklubb, som minner om at fristen for å søka på deira "hvilestipend" er 15. august.

Jøss. Ikkje verst, tenkte eg, ganske imponert over fagforeiningas evne og vilje til å gå inn for å forebygga utbrenthet og nedslitthet blant medlemmene sine.

Heilt til eg las kriteria:

Oslo Journalistklubb deler ut hvilestipend til medlemmer i 2008. Kriterier for tildeling av stipend er todelt:
1. Lang fartstid i yrket.
2. Særskilte kriterier som arbeidsledighet, midlertidighet, belastningsskader, utbrenthet og lignende.

Då sank entusiasmen eit par hakk, gitt. At ein bør ha jobba lenge før ein får kvila er no ein ting, men at ein allereie bør vera utbrent, overbelasta og helst også arbeidslaus før ein er fortener ein pause, verkar for meg litt, tja, mot hensikten.

Men kva veit vel eg, eg som er heilt ny i denne verda av fast oversiktelegheit. Forebygging er tydelegvis ut, reparasjon det som gjeld. Ingen andre i redaksjonen som stussa, så mogleg dette er gjengs metode.

Eg håpar bare eg aldri kvalifiserer for akkurat dette stipendet...

Samarbeidsproblem

Det er visst feriestille i bloggen for tida, akkurat som i Oslo og landet for øvrig.

Eg veit det høyres ut som ei dårleg unnskulding, og det er det kanskje òg, men mykje av stilla skuldast rett og slett samarbeidsproblem mellom Blogger og meg. Planen var å laga ein fin post med masse bilder frå USA-ferien, gjerne ein dag-for-dag-gjennomgang over reiseruta, men Blogger nektar å la meg gjera noko så avansert. Eg har prøvd fleire gonger, men han bare spinn og spinn, og vil ikkje lasta så mykje som eit einaste lite bilde. Kall meg gjerne lat, men motivasjonen forsvann litt på det sjette forsøket...

Så då blir det ein nattleg rapport frå kjøkkenbenken i staden, her eg sit og prøver å jobba ferdig alt som må gjerast ferdig før siste del av årets herlege sommarferie kan starta i morgon ettermiddag. Turen går til Nederland, nærare bestemt til Ouddorp sør i landet, via ein dag eller så i Amsterdam i kvar ende. Lyslugg og eg skal treffa igjen mange av studievennene hans frå då han budde i Paris, det vil seia ein fransk-tysk-nederlandsk-britisk gjeng, og bu saman i sommarhuset til ein av dei.

Gler meg!

Eg bare skal bare først. Skriva ferdig ein reportasje, lesa ut ei bok og anmelda ho, skriva ferdig ein annan tekst, og samla trådane i ein tredje. Ekstra stas hadde det dessutan vore om eg rakk ein time eller to på auget før avreise også, men med det tempoet eg held akkurat no, ser det ikkje akkurat lovande ut. For mange oppgåver på for få timar er vel ei ganske presis oppsummering av situasjonen.

Men men. Kun tretten timar til avreise!

Ta sats!

Oops. Eg reiste visst på ferie, eg, utan å melda i frå. Meir om det sidan, når kameraet og Dumbo med alle bilda på kjem tilbake saman med Lyslugg, som blei igjen eit par dagar ekstra i New York.

Har i alle fall hatt det heilt herleg, om det skulle vera nokon tvil!

Kom dessutan heim til ein skikkeleg gladnyheit:
No som eg har fått fast stilling, er eg endeleg blitt meldt inn i bedriftens treningsavtale med Sats, som eg tidlegare ikkje har hatt tilgang til.

Jee!

Så vidt eg klarar å rekna over, er der åtte senter i Oslo (Aker Brygge, Ila, Kampen, Majorstua, Nationaltheatret, Sinsen, Spektrum og Storo), eitt av dei (Kampen) i kort avstand heimefrå, eit par av dei andre (særs Spektrum) nære jobb. No om sommaren er det sjølvsagt færre timar enn vanleg, men når haustprogrammet startar i august, kan eg jo håpa eg rekk litt hopp og sprett (eller kanskje heller bøy og tøy) før den verkeleg Store Økta i slutten av september/byrjinga av oktober. Dessutan utover vinteren og våren - dei har visstnok ein del "snille" opptreningstimar som sikkert passar fint etter fødsel, inkludert timar spesielt tilpassa mor og barn.

På Sats sine nettsider fann eg for øvrig denne korte meldinga, om treningsråd for gravide. Eg skal prøva å halda gravidgreiene litt unna denne bloggen, men kan i alle fall konkludera med at denne Jill ikkje skriv noko anna i boka si enn det eg visste frå før: Trening er bra, men ein skal ikkje gjera ting som gjer vondt.

Så dette blir stas!

Det siste halvanna året har eg gått på Friskis & Svettis, som er mykje billegare enn Sats. Det har vore ok, dèt, men dei har kun tre senter i Oslo, og veldig få timar. Oftast rekk eg ikkje trening verken klokka fire eller fem, og då blir det lite å velga i der. Sats er større, og har fleire timar også om kvelden. Dessutan større utval i type timar generelt.

Pluss at dei har eit mykje kjekkare namn. Eg meiner, Svettis?!?! Kven i all verda var det som tykte det var eit godt ord å importera til Norge? Æsj!

Ti tonn lettare

Det er bare ein myte dette at ein går opp i vekt når ein er gravid.


Så snart ein får fast jobb og ordna forhold og slepp å grua seg og skjula seg og legga seg med svart klump i magen kvar kveld, går ein nemleg ned. Ti tonn, minst, på mange færre dagar!

Eat that, Grete Roede!

Sommar!

Ah!

Finst det noko betre enn 25-30 grader og strålande sol kvar dag, heile dagen?

Tenkte ikkje det, nei.

Reiser for øvrig til Stockholm i morgon rett etter jobb, og blir t.o.m. søndag. Blir stas. Fine byen!